Het werk van Dorine Wiersma wordt rustiger en persoonlijker. In Gaandeweg laat de cabaretière de dagelijkse actualiteit achterwege en zingt ze over liefde, verlies, verandering en ouder worden. Daarbij speelt ze voor het eerst met twee muzikanten: bassist Jaap van Westen en Wieke Garcia op harp en percussie.
Eerder maakte Wiersma zes soloprogramma's, waarin ze zichzelf op gitaar begeleidde. Ze won de Annie M.G. Schmidtprijs. Na vier jaar zonder nieuwe voorstelling kiest ze nu voor muziektheater.
Op een scherm verschijnen foto's van haar vader Dirk Wiersma, die als fotograaf en geoloog de wereld afreisde en vooral het vergankelijke vastlegde. Zijn beelden lopen mee met de liedjes.
Volkskrant, NRC, Cabaret.nl en Theaterkrant schreven eerder positief over haar werk.