Eric Isaacson reist al twaalf jaar met presentaties die deels diavoorstelling, deels lezing en deels filmvertoning zijn. In A People’s History of Music behandelt hij muziekscènes die standhielden onder autoritaire regimes, onder meer in Ethiopië, Noord-Korea, Kenia en de VS. Het gaat om pogingen van machthebbers om muziek te beheersen en om de manieren waarop mensen daaraan ontsnappen, zoals met samizdatcassettes, verborgen boodschappen in popliedjes en DIY-scènes.
Onderweg komen ook onbedoeld hilarische muzikale pogingen van fascisten en staten voorbij, en de ongemakkelijke band tussen New Age en fascisme. Isaacson gebruikt archieffilm, geluidsfragmenten en beelden.