Vier performers, een grensgebied en veel geluid en licht – Music Hole van choreograaf Steven Michel draait om spoken.
Michel gebruikt de figuur van het spook om te onderzoeken hoe wij met tijd, geheugen en het onzichtbare omgaan. Zijn inspiratie komt uit spiritistische praktijken en hauntology. Dat begrip beschrijft hoe sporen van vroeger doorsijpelen in het heden. De performers laten zich overspoelen door gebaren, woorden, beelden en herinneringen. Het resultaat ligt tussen dansmanie, cathartische performance en hedendaagse fantasmagorie.
Eerder danste Michel onder meer voor David Zambrano, Falk Richter en Jan Martens.