De kernvraag van de documentaire Stop Filming Us is wie het beeld van Congo bepaalt, nu de maker een witte Nederlander is. Joris Postema is na afloop aanwezig voor een gesprek.
Dat gesprek gaat over de dilemma's tijdens het filmen en over wat hij leerde. Ook komt aan bod of je iemand anders kunt filmen zonder je eigen blik mee te nemen. Het raakt aan kolonialisme, vooroordelen en perspectief.
De film kijkt naar de omgekeerde situatie. Congolezen kiezen zelf hoe hun land in beeld komt, na decennia van westerse beeldvorming over armoede en oorlog. Zo draait de avond om kijken en bekeken worden.