Kind in de knel

Jaarlijks worden honderdduizenden kinderen in Nederland slachtoffer van huiselijk geweld of zijn zij getuige van geweld tussen hun ouders. Signalen worden regelmatig gemist, ingrijpen komt te laat en de stem van het kind verdwijnt geregeld naar de achtergrond. Zelfs als het geweld stopt, zijn kinderen lang niet altijd veilig. Sommigen verliezen in één klap beide ouders: hun moeder door geweld, hun vader aan detentie. Ze raken hun thuis kwijt, belanden in verschillende gezinnen of instellingen en moeten hun verhaal steeds opnieuw vertellen.

Tijdens deze avond onderzoeken we hoe dat anders kan. Waar zit de spanning tussen strafrecht en familierecht? Hoe zorgen we ervoor dat kinderen niet verdwalen tussen politie, jeugdzorg, rechtspraak en hulpverlening? En wat vraagt het van politiek en beleid om de rechten van kinderen echt centraal te stellen, zoals Nederland in allerlei verdragen heeft afgesproken? Ook kijken we naar de praktijk: van wachtlijsten en versnipperde hulp tot de vraag hoe professionals, scholen, buurtgenoten en familieleden eerder kunnen ingrijpen én beter naar kinderen kunnen luisteren.

Wat gaat goed in de samenwerking tussen kind, hulpverlening, politie en overheid en waar vallen kinderen nog altijd tussen wal en schip? Wat kunnen professionals, scholen, buurtgenoten en familieleden doen wanneer zij zich zorgen maken over een kind? En wat vraagt de beste zorg voor kinderen in de knel van politiek en beleid? Daarbij kijken we ook naar de betekenis van het Verdrag van Istanbul, dat landen verplicht om huiselijk geweld en geweld binnen gezinnen actief aan te pakken met zeer concrete richtlijnen daartoe. Wat staat implementatie daarvan in Nederland in de weg?

We gaan hierover in gesprek met onder anderen kinderombudsman Rotterdam-Rijnmond en omgeving Wouter Struijk, jeugdrechter Amanda de Nijs, voormalig gezinsvoogd en schrijver Marloes Alferink, hoogleraar Veiligheid en Interventies Marieke Liem, hoogleraar internationaal recht en ontwikkeling Karin Arts, ervaringsdeskundige, storyteller en verbinder Archell Thompson, Filomena-directeur Tanya Hoogwerf en de jongerenstadsdichter Oumaima.

Dit is een programma in samenwerking met de Soroptimistenclubs Rotterdam-Schieland, Beneden Maas en Rotterdam.

Marieke Liem is hoogleraar Geweld en Interventies aan de Universiteit van Leiden en doet (inter)nationaal onderzoek naar fataal geweld. Ze werkt met een team aan de Femicide Monitor, een publiekelijk toegankelijke databank over femicide in Nederland. Foto: arash.studio

Marloes Alferink werkte achttien jaar als gezinsvoogd en projectmanager bij Jeugd bescherming Rotterdam-Rijnmond. Tegenwoordig is ze spreker, schrijver, dagvoorzitter en trainer. Haar boek Als het thuis niet veilig is met aangrijpende en hoopgevende verhalen uit de jeugdzorg verschijnt dit najaar.

Oumaima Yahiaoui (2006) is dichter, schrijver en performer. Sinds 2026 is zij de jongerenstadsdichter van Rotterdam, de stad waar ze is geboren en getogen. In 2026 publiceerde ze ook een correspondentie met Martijn Simons in diens boek Beste meneer Simons, dat dit jaar verscheen bij Uitgeverij Thomas Rap.

Wouter Struijk is de kinderombudsman voor de gemeenten Rotterdam, Albrandswaard, Capelle aan den IJssel, Krimpen aan den IJssel, Nissewaard en Voorne aan Zee. Hij zet zich volledig in voor de rechten van kinderen en jongeren. Ook vervangt hij ombudsvrouw Marianne van den Anker bij afwezigheid. Wouter vindt het belangrijk dat kinderen en jongeren een stem hebben in de regio. Zijn doel is dat hun stem niet af en toe wordt gehoord, maar dat het vanzelfsprekend wordt dat ze meedenken over beleid dat hen raakt. Nu en in de toekomst.

Tanya Hoogwerf is manager bij Filomena, het centrum huiselijk geweld en kindermishandelin

Amanda de Nijs is jeugdrechter bij de rechtbank Rotterdam. Eerder werkte zij in Rotterdam bij de (kinder)rechtswinkel en als sociaal advocaat. Daarnaast was zij mediator en bijzondere curator.

Karin Arts is hoogleraar internationaal recht en